Kurrentschrift (łac.: currere - biec) jest pismem ręcznym używanym do połowy XX wieku jako pismo użytkowe w Niemczech. W Szwajcarii stosowano je w XIX wieku również jako pismo urzędowe i protokołowe. Typograficznie należy do pisma łamanego.
Odznacza się ostrymi kątami (Spitzschrift) w przeciwieństwie do okrągłego, łacińskiego pisma. W takiej formie było nauczane przez 100 lat w szkołach. Pomiędzy indywidualnymi pismami ręcznymi są duże różnice.
W języku potocznym jest często określana jako Sütterlinschrift. Sütterlinschrift jest jednak specyficznym pismem szkolnym, które w 1911 zaprojektowane zostało przez Ludwiga Sütterlina i było używane przez krótki czas w latach dwudziestych XX wieku. W roku 1941 w szkołach Kurrentschrift został zastąpiony pismem łacińskim.
